Kardiohirurgija, specifičnosti u lečenju i rehabilitaciji kardiohirurških bolesnika

Kardiohirurgija, specifičnosti u lečenju i rehabilitaciji kardiohirurških bolesnika

Kardiohirurgija, specifičnosti u lečenju i rehabilitaciji kardiohirurških bolesnika

  • Program akreditovan pod rednim brojemД-1-1850/13
  • Broj bodova za slušaoca4
  • Datum i vreme održavanja programaSkup je održan 02.11.2013. u 10:00 h
  • Mesto i adresa održavanja programaInstitut za rehabilitaciju, Sokbanjska 17, Beograd.
  • Kotizacijauplate do 25.10.2013 700,00 RSD , uplate posle 25.10.2013. 1.000,RSD.

 

Operacije na srcu su jedne od najsloženijih hirurških intervencija. Broj bolesnika koji su operisali srce i onih kojima je potrebna kardiohirurška intervencija je u stalnom porastu.Da bi se uradila operacija na otvorenom srcu ono mora predhodno da se zaustavi i isprazni od krvi. Za to vreme funkciju srčane pumpe i pluća preuzima mašina srce –pluća. Procedura počiva na dva osnovna postulata a to su:održavanje cirkulacije tokom kontrolisanog zastoja srca uz pomoć mehaničke pumpe i veštačke oksigenacije venske krvi koja zaobilazi pluća. Posledično izlaganje krvi bolesnika velikoj stranoj površini je ono što kardiohirurgiju razlikuje od svih ostalih operativnih grana i ima ogroman uticaj na neposredni i dalji oporavak i rehabilitaciju operisanih bolesnika.Kardiohirurške operacije – kao i sve druge operacije sa sobom nose izvestan stepen rizika. Ovaj rizik zavisi od mnogo faktora. Statističkom analizom velikog broja kardiohirurških bolesnika određeni su faktori koji utiču na operativni rizik kod operacija na srcu poznat kao EUROSKOR.Postoperativno praćenje bolesnika podrazumeva kontinuirani monitoring svih vitalnih funkcija u jedinicama intenzivne nege. Tu spada postojanje direktne arterijske linije i centralnog venskog katetera. U kasnijem toku oporavka koristi se neinvazivni monitoring. Medicinska sestra-tehničar mora umeti da prepozna svaku promenu koja bi mogla da ugrozi pacijenta.Kineziterapijski program rehabilitacije predstavlja obaveznu terapijsku meru u protokolu lečenja kardiohirurških pacijenata. Program se pravi individualno i prilagođava opštem i trenutnom stanju pacijenta. Pri pravljenju programa mora se voditi računa da se ne ugrozi i pogorša kardiopulmonalni status pacijenta